Los Jardines de la Catarata la Paz

Een kort verslagje van dag 2.

Na een korte nacht zijn we om 05u opgestaan en hebben we om 06.30u de bus genomen naar de watervaltuinen (Les jardines de Catarata la Paz). Na een busrit van ongeveer 2 uur kwamen we bij het park aan. De entree was vrij prijzig, maar het was het geld dubbel en dwars waard!
Eerst kon je door een vlindertuin lopen, waar het hele proces van pop via rups tot vlinder te zien is op informatieborden en natuurlijk ook in het echt Er vlogen schitterende vlinders rond, o.a. de blauwe morpho (= soort symbool van Costa Rica). Daarna was er een kolibri tuin, waar de kleine vogeltjes bij voederbakjes met suikerwater bleven rondfladderen. Ze zijn echt erg mooi, maar ook heel snel en daarom moeilijk te fotograferen… Vervolgens volgden een serpentarium (slangen) en een ranarium (kikkers), waarna de route verder liep door de waterval tuinen. Er was een trail zodanig aangelegd dat je een serie van 5 watervallen heel mooi kunt bekijken. Wat een ervaring, om onder zo´n donderende waterval te staan! Je moest haast schreeuwen om elkaar te kunnen verstaan bij het lawaai van het omlaag stortende water.
Gelukkig bleef vandaag de regen uit tot het moment dat we weer in de bus stapten terug naar San Jose.
Vandaag vroeg naar bed. Morgen een flinke trip voor de boeg naar NP Tortuguero.

Liefs Josine

p.s. Typisch Costa Rica na dag 2:

– uitkijken dat je je nek niet breekt als je over straat loopt. De putten zijn hier nl niet afgedekt met putdeksels, dus als je niet uitkijkt loop je er zo met een been in… De goot aan de zijkant van de straat is niet meer echt een goot, maar meer een kloof. Zo diep en breed dat de bewoners een speciale constructie bouwen om met hun auto van hun garage de weg op te komen (zodat ze niet vast komen te zitten/hun voorbumper niet eraf rijden).

– je kunt het wc papier hier niet in het toilet deponeren. De rioleringsbuizen zijn nl te smal om het weg te kunnen spoelen. Vandaar dat er een fijn prullenbakje naast de wc staat waar je het papier kwijt kunt. Toch is het even wennen, je moet er echt bij nadenken, anders is het te laat en ligt het papier toch in de wc…

[flickr-gallery mode="photoset" photoset="72157607307076228"]

Waarom het regenwoud regenwoud heet…

Haihai!

Een eerste berichtje van ons vanuit San José. Vannacht om 04u nederlandse tijd (20u lokale tijd) aangekomen bij ons hotel. Na een nacht goed slapen om onze jetlag weg te werken, konden we vanochtend aan onze eerste excursie beginnen. Met de bus gingen we naar Nationaal Park Vulkaan Poas. Het was even zoeken, maar al gauw hadden we de bus terminal en de juiste bus gevonden. Je hebt hier allemaal van die mannetjes rondlopen aan wie je alles kunt vragen, da`s wel handig

Na een busrit van ongeveer 2 uur kwamen we aan bij de vulkaan, en na een korte klim keken we in de krater. Ik denk dat we geluk hadden, want de top lag in de wolken, maar de wind blies ze heel even weg, zodat we kort een blik konden werpen in de krater. Daarna hebben we een korte trail gewandeld door een regenwoud, waarvan we nu weten hoe het aan zijn naam komt Het begon enorm te plenzen, zelfs mijn poncho was niet bestand tegen deze regenbui… Met als gevolg dat we een goed half uur later in de souvenir shop met bijbehorend restaurantje zaten op te warmen achter een warme chocomel/cappuccino.
Om 14.30u begonnen we aan de terugreis, en na een heerlijk diner zitten we nu hier in het hotel ons verhaaltje te typen. Tot zover….

Liefs Josine

Wat opvalt na één dag Costa Rica:

-Costa Ricanen zijn nogal bang voor inbraak, ze voorzien hun huizen allemaal van ijzeren barricades voor hun ramen, deuren, patio´s en veranda´s en maken het geheel af met scheermes prikkeldraad en op afstand bedienbare sloten.

-De weg vinden is erg makkelijk, alle straten lopen noord-zuid of west-oost en hebben een corresponderend nummer. De horizontale zijn de avenida´s en de verticale de calles. Een compas is nog nooit zo handig geweest in een stad.

-Bij elke gelegenheid waar je in de rij moet staan staat een melkert baan achtige meneer of mevrouw (die overigens heel erg aardig zij) die je aanwijst bij welk hokje je je adminstratieve formaliteit mag gaan afwikkelen.

-Dat je onderweg naar Costa Rica je je een RSI schrijft aan formulieren die vooral bestemd zijn voor de douane van de VS en als je daar op tussenstop bent ze meteen even je vingerafdrukken en pasfoto nemen. Viel nog mee dat we geen DNA materiaal hoefden af te staan. Vloeistoffen (waaronder de toch niet zo heel vloeibare labello blijkbaar ook valt) mogen niet mee aan boord van het vliegtuig.

-Het is hier ontzettend snel en vroeg donker. Het lijken net de donkere dagen voor kerst maar dan in korte broek.

-De Costa Ricanen wel raad weten met de toegankelijkheid van hun nationale parken en er vijfbaans wandelpaden naar de top van een vulkaan aanleggen zodat o.a. ook de rolstoelgekluisterden onder ons op de top van een vulkaan kunnen staan.

-Het ook echt regent in regenwouden en er nevel hangt in nevelwouden en dat de meest opvallende oerwoudbewoners brutale eekhoorns zijn.

Gr. Gijs

De Route

Nu begint het toch écht te kriebelen..! Over een kleine week zitten we in het vliegtuig naar San José. Hopelijk is de chaos op de vliegvelden dan wat gezakt, kunnen we zonder extra controles het vliegtuig in, mogen we gewoon onze handbagage meenemen, en komen we zonder veel vertraging op onze bestemming aan!

Even wat feitjes op een rij:

Officiële naam: Republic of Costa Rica

Hoofdstad: San José

Oppervlakte:  51100 km2

Inwoners:

4100000
Tijd zone:  GMT/UTC -6 ()

Taal:

Spaans is de officiele taal, maar er wordt ook engels gesproken

Religie:

75% Katholiek, 14% Protestant

Munteenheid: Costa Rican colón (¢). Amerikaanse dollars ($) zijn een 2e betaalmiddel, en schijnbaar worden zelfs op sommige plaatsen euro’s aangenomen.

Inmiddels hebben we min of meer de route bepaald (veranderingen onder voorbehoud )
We vliegen van Schiphol op vrijdag 25 augustus om 11.20u naar San José waar we 25 augustus om 17.20u lokale tijd (in NL is het dan ongeveer half 1 ’s nachts) aankomen. In San José zal onze reis beginnen. We hebben alvast twee overnachtingen in een hotel geboekt, zodat we niet aankomen met onze jetlag en daar in de chaos nog moeten uitzoeken waar we willen slapen.

– De eerste dag op Costaricaanse bodem gaan we het nationaal park ‘Volcan Poas’ bezichtigen, wat zich vlakbij San José bevindt. De belangrijkste attractie in het park is uiteraard de vulkaan zelf, met een gifgroen kratermeer van 1,3 km doorsnee waar soms zwaveldampen uitkomen.

– De tweede dag bezoeken we de waterval-tuinen in Alajuela, vlakbij de vulkaan. Hier stort de rivier La Paz zich omlaag in een aantal watervallen. Bij deze waterval-tuinen bevinden zich ook een enorme vlindertuin, de grootste in Costa Rica, en een kolibrie tuin.

– Daarna reizen we verder naar Tortuguero. Ook een nationaal park dat de belangrijkste broedplaats is voor de groene zeeschildpad. Toevallig is precies op het moment dat wij er zijn (juli tm september) het broedseizoen, dus hopelijk kunnen we tijdens een nachtelijke tocht met gids de schildpadden eieren zien leggen! In dit park zullen we een paar dagen doorbrengen.

– Na Tortuguero reizen we via San José naar La Fortuna, weer een nationaal park, waar zich de Arenal vulkaan bevindt. Arenal is de meest actieve vulkaan van Costa Rica, en als we geluk hebben (als de top niet in de wolken zit) kunnen we ‘s nachts de lava zien vloeien, eventueel vanuit door de vulkaan verwarmde hot springs Ook hier zullen we een paar dagen verblijven.

– Vanuit La Fortuna reizen we naar Nationaal Park Monteverde, een privé (d.w.z. niet door de overheid gesubsidieerd) nevelwoud waar we ook weer een dag of 2 zullen besteden.

– Na Monteverde gaan we naar Montezuma, een ‘hippie’stadje aan de kust waar we een paar dagen zullen relaxen aan de schitterende stranden van de grote oceaan.
– Daarna bussen we weer verder naar Rincon de la Vieja. Dit is een nationaal park rondom een vulkaan. Vandaar ook de vulkanische activiteit in het gebied: fumarolen, hot springs, kokende modderpoelen, enzovoorts.

– Vanuit Rincon de la Vieja verplaatsen we ons naar Quepos, waar zich het Nationaal Park (jaja, alweer een nationaal park, het stikt er hier van!) Manuel Antonio bevindt. Een makkelijk toegankelijk, zeer populair park met tropisch regenwoud, een prachtig strand en veel wilde dieren.

– Na een dag of twee hier doorgebracht te hebben zijn we van plan om tijdens onze laatste dagen Nationaal Park Corcovado te bezoeken. Het moeilijk bereikbare Corcovado is het laatste originele tropisch regenwoud in Pacifisch Centraal Amerika, en heeft een enorme diversiteit aan boom-, plant- en diersoorten.

– Op 14 september reizen we weer terug naar de hoofdstad en we vliegen op 15 september om 09.05u terug naar Nederland waar we om 07.20u zullen aankomen.

Zo, nu weten jullie ongeveer wat we gaan ondernemen daar

Wij hebben er al heeeeeel veel zin in!!!

De Voorbereidingen

Met nog een week of 7 te gaan voordat we vertrekken, zijn de voorbereidingen in volle gang. De vaccinaties zijn inmiddels gezet, dus als het goed is kunnen we er straks prima tegen daar in de jungle 

De Lonely Planet wordt grondig doorgespit en het internet wordt afgespeurd naar reisverhalen en fotoalbums van andere reizigers naar Costa Rica. Het ziet er allemaal schitterend uit, en we hebben er dan ook ontzettend veel zin in! Een concrete route hebben we nog niet uitgestippeld, maar zodra we alles hebben uitgezocht, zal die ook wel op deze site verschijnen.

Stockholm

Hejhej!

Op ons laatste avondje Stockholm hebben we dan eindelijk even tijd om een verhaaltje te typen Een verslag van ons tripje.

Donderdagmiddag vlogen we -na eerst 2 uur te hebben rondgehangen op vliegveld Dusseldorff Weeze waar niks te beleven was- in anderhalf uur naar Skavsta airport, Stockholm. Aangezien dat zuidelijker ligt dan Stockholm city, namen we de Flygbussarna die ons in nog eens anderhalf uur naar het centrum bracht. Op het centraal station eerst een openbaar vervoer kaartje voor een week gekocht. En, zoals al ‘gewaarschuwd’ door de reisgids, bleken de ‘vooroordelen’ waar… In Zweden moet je, waar je dan ook op je beurt moet wachten, een nummertje trekken. Iedereen wacht dan netjes op z’n beurt, en je krijgt geen vervelende ‘voorkruip-perikelen’. Erg handig!

Continue reading »