Edinburgh

Hi everyone!

Dit keer een berichtje vanuit het Schotse Edinburgh.

Het carnavalsgevoel wilde bij ons niet echt komen dit jaar, vandaar dat we besloten een tripje weg te boeken. Waarheen, dat maakte ons niet zoveel uit, als het maar niet al te duur was. Algauw vonden we een retourtje Edinburgh voor maar € 20,-. Die hebben we toen gelijk geboekt, en een goedkoop hostel in de stad gezocht.

Zondag 22 januari vlogen we ’s ochtends vanuit Dusseldorf Weeze naar de hoofdstad van Schotland. We landden zo’n anderhalf uur later in een zonovergoten Edinburgh! Dat hadden we niet verwacht! Wij waren ingesteld op kou en regen. Mooi meegenomen dus

Continue reading »

Bangkok & Ko Tao

Sawadee!

[flickr album=72157605883440708 num=5 size=Thumbnail]

Bij deze nog even gauw een laatste update voordat we vannacht Thailand zullen verlaten en richting Nederland zullen vertrekken…

Na Railay en Krabi zijn we vertrokken richting de oostkust van Thailand. In de tuktuk ontmoetten we de amerikaanse Alicia, die ook richting Ko Tao ging. Gezellig! Vanuit Krabi gingen we met de bus naar Surat Thani, en vanuit daar de nachtboot naar Ko Tao. De nachtboot was een soort vrachtschip bedoeld om de eilanden te bevoorraden, met een extra dek met matrassen om passagiers te vervoeren. Niet super comfortabel en snel, maar wel goedkoop.

Continue reading »

Southern Paradise (Ko Tao)

Sawadee kha!

Op weg naar het zuiden dus, maar niet voordat we weer van een thaise massage hadden genoten

In nog geen twee uurtjes vlogen we met Thai Airways van Chiang Mai naar Phuket. Een bestemming die we eigenlijk niet wilden aandoen, maar reistijd-technisch toch wel handig bleek te zijn. Klein probleempje: de ticketreservering (via internet met creditcard) was niet goed gegaan… Gelukkig was de vlucht nog niet halfvol geboekt, waardoor we alsnog mee konden met de vlucht. Er waren zelfs nog plekken aan het raam vrij Verder alles prima geregeld, fijne maatschappij, stipt, en we kregen zelfs een maaltijd in het vliegtuig! Na het inchecken werden we aangeklampt door een paar Thaise tienermeisjes die voor engels een interviewopdracht moesten doen. Uiteraard vlogen ze weer direct op de blanke hunk af, die hen natuurlijk graag te woord stond 

Na een korte vlucht arriveerden we in Phuket, alwaar we opgewacht werden door tig minivan-drivers en verkoopsters van shopping-discount-cards… Wij wilden alleen maar wegwegweg! Gauw een minivan naar Phuket town genomen om daar te overnachten, zodat we de volgende ochtend (zondag) vroeg op weg konden naar Railay, Krabi.

Tijdens de busrit blijkt de chauffeur een scheurneus eerste klas. Op de snelweg probeert hij de ‘ideale lijn’  te pakken, waarbij hij twee, soms wel 3 rijstroken nodig heeft. Inhalen op een eenbaansweg, in een bocht met tegenligger?! Hij draait er zijn hand niet voor om: de tegenligger gaat wel op de rem of over de vluchtstrook… Bij een checkpoint volgt een politie controle, waarbij de ‘arm der wet’ erg amicaal blijkt met toeristen: “Hey you! hehehe”, stoot hij Gijs aan, en loopt weer door.

De 3 uur durende busrit, een korte taxirit en een longtailboat tochtje later stonden we op Hat Railay West, vanwaar we een stukje moesten lopen naar Railay Viewpoint Resort, op het oost-strand, dat we hadden uitgekozen. Op Railay waren bijna alleen maar resorts, dus dit keer hadden we verplicht een wat luxere accommodatie Ook niet verkeerd. Daar hoort natuurlijk ook een wat luxere maaltijd bij: seafood, vers van de grill! Op het resort liepen enkele superlieve katjes rond, van 2 maanden oud! Zoooo schattig! Een geliefd foto-object

Maandag hebben we diamond cave bekeken, een grot met een soort ‘waterval’ van glimmend quartz. Volgens de legende zou dit het ‘grand palace van de sea princess’ zijn, waarvan de geest sinds haar dood op het schiereiland rondwaart. ’s Middags zag Gijs zijn kans schoon om de kalkstenen rotsen uit te testen op klim-geschiktheid. Hij heeft zich goed vermaakt met verschillende routes op de prachtige ‘Thaiwand wall’.

Voor dinsdag hadden we een snorkeltour op de phi-phi islands met gepland. Door ervaring wijzer geworden, was ik ditmaal wel voorbereid en had ik de nodige reistabletjes genomen om te voorkomen dat ik ook hier de vissen zou gaan voeren Gelukkig hielp het, en hebben we een fijn snorkelavontuur beleefd. Met een snelle speedboat werden we naar de eilandjes gebracht. En zo’n speedboat heet natuurlijk niet voor niets speedboat, de stuurman maakte flink vaart, en als fijne verrassing ging hij ook nog eventjes stunten (een flinke sprong maken, wat enkele luide gilletjes opleverde ). Als eerste bezochten we bamboo island, een superwit zandstrand, met een blauwer dan blauwe zee waarin wat koraal en fijne visjes te zien waren. Fijn om te weten: er stonden bordjes op het strand met een tsunami-evacuation route… Daarna stopten we bij Lohsamah bay waar een enorm en prachtig koraalrif was, en heeeel veel verschillende vissen! Supermooi! We baalden er enorm van dat we geen onderwatercamera (gekocht) hebben… Vervolgens bezochten we de viking cave, waar zwaluwnestjes verzameld worden (een delicatesse in China), Pileh Bay, en Maya Bay. De laatste is bij sommigen misschien bekend van de film ‘The Beach’. Toen volgde een massale lunch op Ko Phi Phi Don, het grootste eiland. Na de lunch bezochten we nog monkey beach, waar vele brutale aapjes rondrenden. Sommigen zo brutaal dat ze enkele onoplettende fotografen belaagden… Een laatste plons bij Hin Klarng op open zee bij een rif, waarna de terugtocht volgde. Een bijzonder mooie, maar vermoeiende dag.

Woensdagochtend maakten we een kanotour bij Ao Thalane, een mangrove gebied vlakbij open zee. Omdat we deze tour bij hetzelfde bureau hadden geboekt, kregen we deze door de ‘discount’ gratis! Altijd fijn Ook hier weer zagen we veel aapjes, ook veel mama-aapjes-met-baby. Sommigen zo brutaal dat ze gewoon op/in de kano’s sprongen en vanuit daar de omgeving observeerden

Die middag vertrokken we richting Oostkust, met een transfer wederom geboekt bij hetzelfde tourbureau, waardoor we ook hier weer een beetje korting kregen We werden na de kanotour naar Krabi gebracht, waarna we met een taxi naar het busstation gingen. In zo’n 2,5 uur werden we met een pimp-bus (lees: met fijne roze gordijntjes) naar Surat Thani gebracht, vanwaar we enkele uren later met de overnight boat (een soort bevoorradings vrachtschip voor de eilanden) vertrokken richting Ko Tao, oftewel: Turtle Island! Om 23u vertrokken we, en om 06.30u kwamen we daar aan. Op de pier stonden enkele duikscholen ons al op te wachten met fijne brochures en mooie praatjes, maar wij wilden toch liever zelf wat rond-shoppen, en kijken welke duikschool ons het beste beviel. Inmiddels hebben we een (naar ons idee) kleine, fijne duikschool gevonden, waar we morgen met onze PADI Open Water Course gaan beginnen

Liefs, Josine

Sukhothai en Chiang Mai

Sawadee!

Deze keer een update vanuit het noorden!

Vorige keer zaten we in Sukhothai waar we dinsdag het historisch park per fiets hebben verkend. Wederom veel ruines, gelijkend op die in Ayutthaya, maar net een iets andere stijl.

Het werd tijd voor wat echte tempels in plaats van ruines, dus vertrokken we woensdag richting het noorden, naar Chiang Mai om precies te zijn. Het leek een redelijk luxe bus, deze had in ieder geval airco, maar algauw merkten we dat de schokdempers niet meer zo goed werkten… We zaten letterlijk te stuiteren in onze stoelen! Dit was nog erger dan de      goedkope bussen die we daarvoor hebben gehad… Na een nogal hobbelige busrit van zo’n 5 uur arriveerden we op het busstation in Chiang Mai. Nog niet half uit de bus gestapt, werden we al besprongen door tig mannetjes die ons een ride naar het hostel wilden geven. Gauw maar eentje uitgekozen, want zolang we niemand hadden aangewezen, bleven ze zich opdringen. In Sukhothai hadden we een leuk stel ontmoet die net uit Chiang Mai vandaan kwamen, zij hadden in het Smile Guesthouse verbleven, en dat was goed bevallen. Daar gingen we dus naar op weg. Fijne kamers met airco, en een zwembad in de ‘tuin’. Eenmaal gesetteld, besloten we de omgeving te verkennen. Per tuktuk lieten we ons naar de Night Bazaar rijden, een van de meest touristische attracties van Chiang Mai. Toen we daar aankwamen, wisten we waarom: overal waar je keek rijen en rijen stalletjes op straat en in een soort markthal die allemaal dezelfde spullen verkopen. We zijn maar gewoon gaan ‘verdwalen’ om te kijken wat ze zoal aanboden. Algauw ontdekten we ook allerlei eetstalletjes, waarbij we ons tegoed deden aan het lekkers!

Donderdag bezochten we Wat Phra Doi Suthep (een klooster op de berg Doi Suthep). We keken onze ogen uit! Alles blinkend en van goud! Prachtig! Gelukkig was het niet zo heel druk, waardoor we op ons gemak konden rondkijken en foto’s maken, want dat was hier bepaald geen straf! We hebben ons laten ‘zegenen’ door een buddhistische monnik, en hebben een ‘good luck’ armbandje gekregen. Wel bijzonder om eens te hebben meegemaakt. Daarna bezochten we Wat Chiang Man. Daar ontmoetten we een chauffeur die ons voor 100 baht wel twee tempels (die we sowieso nog wilden bekijken) wilde laten zien, en ons naar Bo Sang wilde brengen. Bo Sang wordt ‘umbrella village’ genoemd, omdat ze er o.a. fabriekjes hebben waar ze (duh) parasols maken en beschilderen. Maar naast parasols zijn er ook nog winkels waar je juwelen, zijden/cashmieren maatpakken, lacquerware (gelakte bamboe gebruiksvoorwerpen), zilver, enz. kan kopen. Natuurlijk gaan daar massa’s toeristen naartoe, allemaal gebracht door chauffeurs zoals de onze, die hopen commissie op te strijken door mensen die zich laten verleiden door alle hebbedingen. Wij hebben daar niks gekocht (wij zijn nederlanders: kijken kijken, niet kopen), het was ook haast onbetaalbaar, maar het was wel grappig om te zien hoe al die dingen gemaakt worden. We hebben toch het proces van juwelen/sieraden maken, zijde weven, tapijt knopen, parasols en lacquerware maken gezien. Daarna hebben we nog de Wat Chedi Luang en de Wat Phra Singh bekeken. Toen vonden we het wel genoeg geweest, het was een erg lange middag…

Vrijdag (vandaag) hebben we een Thaise kookcursus gedaan bij Baan Thai Cookery School. Om half 10 werden we opgehaald, en met een groepje van 7 togen we onder leiding van onze docent-kokkin naar een locaal marktje (waar het wemelde van de kook-klasjes). We kregen uitleg over alle veelgebruikte ingredienten van de Thaise keuken: allerlei groenten, fruit, vlees/vis, kruiden, noodles en rijst. Het duizelde ons van alle geuren (en van de visboer die we zojuist een vis hadden zien onthoofden)! Terug bij de kookschool gingen we zelf aan de slag. Ieder kon 6 gerechten kiezen die we gingen maken en daarna uiteraard mochten opeten Gijs en ik probeerden natuurlijk zoveel mogelijk verschillende dingen. Nu kunnen we stirfried prawn with curry powder, spring rolls, hot and sour prawnsoup, chiang mai noodle with chicken, red curry, deep fried banana, fried cashew nut with chicken, chicken in coconut milk, green curry with chicken en mango with sticky rice maken! Om 15.30u was de middag afgelopen, en we kregen een receptenboekje mee zodat we thuis ook nog eens Thais kunnen koken! Super leuk om een keer gedaan te hebben! Het was ook een erg gezellig groepje, dat heel toevallig bestond uit 6 Nederlanders (zoveel hadden we er tijdens deze reis nog niet bij elkaar gezien). De rest van de middag brachten we lezend aan het zwembad door. ’s Avonds gingen we weer naar de Night Bazaar, ditmaal om souvenirs in te slaan!

We verbazen ons er over hoe goedkoop alles hier is! Ter vergelijking:

– een flesje cola van 0,6 liter kost hier 15 baht (= 30 cent)

– een 1,5 liter fles water kost 10 baht (= 20 cent)

– een flink bord fried rice with chicken (lijkt op nasi) kost 40 baht (= 80 cent)

– een busrit van 5 uur in een airco bus kost 240 baht (= 5 euro)

– een 3e klas treinkaartje voor een uur treinen kost 13 baht (= 26 cent)

– een 2e klas treinkaartje (airco) voor 3 uur treinen kost 390 baht (= 8 euro)

– een overnachting in een airco kamer met eigen douche en toilet kost tussen de 400 en de 700 baht (8 tot 14 euro) per kamer.

Morgen an het eind van de middag vliegen we met Thai Airways met een binnenlandse vlucht naar het zuiden. We hebben overwogen om die afstand met de trein te overbruggen, maar dat kost zo ontzettend veel tijd..! Alleen van Chiang Mai naar Bangkok met de nachttrein duurt al 12 uur, en dan moet je nog vanuit Bangkok ongeveer zo’n zelfde afstand naar het zuiden… Terwijl je het met 2 uurtjes vliegen achter de rug kan hebben! En voor de prijs hoef je het ook niet te laten!

Volgende update dus vanuit een strand-achtiger omgeving!

Liefs, Josine

Gijs’ wist-je-datjes:

-In Thailand eten ze altijd met een vork en een lepel. Nu weet ik wel dat er mensen zijn, en daar wil ik me bij deze van distantieren, die in Nederland hetzelfde doen. Het is onkies om de vork in je mond te stoppen.

-Als je ergens drinken koopt krijg je er automatisch rietjes bij. Vaak zijn de rietjes wel een stuk korter dan de fles hoog is dus noodgedwongen moet je dan toch vaak de fles aan je lippen zetten.

-Dat drinken kun je hier overigens ook kopen in plastic zakjes (soort boterhammenzakjes met hengsels).

-Dat concurrentie hier tegelijkertijd een normaal maar ook vreemd begrip is. Ze concurreren namelijk bijna alleen op prijs (lees: ze zijn binnen een stad allemaal even duur maar in een stad met bijv. veel dezelfde winkels is de prijs lager dan in een stad met weinig van die winkels). Op assortiment of service concurreren doen ze niet. Het is hier heel normaal dat je op een markt wel 10 kraampjes met exact hetzelfde tegenkomt.

Ayutthaya

Hi there Farang!

Na ons vorige bericht hebben we vrijdagochtend in Kanchanaburi nog een fiets gehuurd, waarmee we het stadje zijn doorgecrosst naar de Bridge over the River Kwai. Maar niet voordat we eerst het Thailand-Birma railway centre hadden bezocht: we wilden natuurlijk wel wat meer van de geschiedenis weten! Erg indrukwekkend om via foto’s, voorwerpen en informatieborden te zien hoe verschrikkelijk de omstandigheden zijn geweest waarin de Prisoners of War aan de brug hebben gewerkt! Eigenlijk was het museum veel indrukwekkender dan de brug zelf…

Na de tijgers en de olifanten vaarwel te hebben gezegd, gingen we vrijdagmiddag op weg naar de ruines in Ayutthaya! In zo’n 4 uur reden we voor een schijntje in twee verschillende rammelbussen, temidden van hordes Thaise schoolkinderen, een stukje richting het noorden. Tijdens een korte stop komt de heerlijke geur van vers gegrilde sate ons tegemoet, gevolgd door een mannetje die ze verkoopt: 10 stokjes voor 20 baht (= 40 cent). Heerlijk! Daar hebben wij wel zin in! Onderweg glijden oneindige rijstvelden aan ons voorbij, afgewisseld door een enkele boerderij. Plotseling, alsof hij er willekeurig is neergeplant, een tempel. En dan weer… rijstvelden. We rijden Ayutthaya binnen, en kijken (nu al) onze ogen uit! Overal prachtige ruines! Dat belooft wat! Stilzwijgend genieten we alvast van wat ons morgen te wachten staat.

Volgens Lonely Planet is Baan Lotus Guesthouse veruit het beste hostel in Ayutthaya. Met een tuktuk worden we er naartoe gereden. De schattige eigenaresse (een vrouwtje van een jaar of 60) geeft ons in ‘hakken-en-plakken-engels’ uitleg over het guesthouse en over de tour die zij aanbiedt. De kamer is geweldig! Fijne bijkomstigheid: met airco Toch wel prettig in dit klimaat!

Zaterdag huurden we een fiets waarmee we het historisch park verkenden. We hebben vele ruines gezien, liggende buddha’s, zittende buddha’s, en nog meer ruines. Machtig om je voor te stellen hoe het er vroeger uitgezien moet hebben, in de glorie tijd! Die avond namen we deel aan de tour van het guesthouse. Samen met twee Duitse jongens en een Engels stel van onze leeftijd propten we ons in een tuktuk, en werden zo door Ayutthaya rondgereden. We deden alle verderweg gelegen ‘Wat’ (= tempel) aan. Ook bezochten we de Royal Elephant Kraal. Een kamp waar olifanten worden verzorgd en opgevangen, nadat ze ‘gewerkt’ hebben (lees: touristen hebben vermaakt) of met pensioen zijn van hun ‘houthakkerswerk’. Mooi om te zien hoe ze daar vrij kunnen rondlopen! Na afloop werden we afgezet bij een nightmarket met allerlei eetkraampjes. We hebben bij een aantal stalletjes elke keer iets kleins besteld: Een soort ‘pannekoek’ van bladerdeeg, gevuld met kip/banaan/… En een sateprikker met daaraan bolletjes vlees/vis gespiest die gefrituurd werden. Erg lekker! Wisten we nu maar wat dat precies was…

Zondagochtend bezochten we nog 2 ruines. ’s Middags namen we de trein naar Lopburi. Voor 25 cent p.p. konden we een uur lang in een volgepakte rammeltrein met open ramen richting Lopburi rammelen. We namen daar een hotel, ook weer heel cheap. ’s Avonds gingen we in de oude stad wat eten. In de buurt van een khmer-style monument zaten allemaal apen! De hele stad zat vol met apen! Overal kwam je ze tegen. Ze zijn erg brutaal, en totaal niet bang. Eigenlijk moeten de inwoners er niks van hebben, maar omdat de nieuwsgierige toeristen die op de apen afkomen flink wat geld in het laatje brengen, ondergaan ze de puinhoop die de apen maken toch maar. Achteraf gezien was Lopburi niet zo interessant.

Maandagmiddag (vandaag) namen we de special express train (sneller, en met airco) naar Phitsanulok, waar we de airco bus namen naar Sukhothai. Daar zijn we nu, na ruim 4,5 uur onderweg te zijn geweest, in een knus guesthouse.

Liefs, Josine

Gijs’ wist-je-datjes:

-Het hier heel normaal is om karaoke CD’s of DVD’s te luisteren/kijken. We hebben as we speak een instrumentale synthesizerversie van Your Song van Elton John op de achtergrond.

-Om 8.00h ’s morgens het volkslied afgespeeld wordt op (iig) stations en dat iedereen dan netjes gaat staan.

-De tuk-tuk chauffeurs precies weten hoe laat Nederland tegen wie moet voetballen.

-Elke grote stad zijn eigen lantaarnpalen heeft. We hebben ze al gezien in de vorm van boogschutters en grote vogels.

-Een volledige boulevard in Ayutthaya is opgesierd met keramieken hanen in alle maten (van 10cm tot 3m) omdat een koning van lang geleden van hanenvechten hield. Hanenvechten is nu overigens verboden.

-Thai make-up gebruiken om hun huid lichter te maken (doe die zonnebank dus maar weg). Een lichte huid wordt hier als mooi gezien.

Speciaal voor Gijs v H.:

-Er zijn zeker veel jongens die eruitzien als meisjes incl. make-up enz.

Gr. Gijs

Sawadee Kha/Khap… (Kanchanaburi)

Dit is de Thaise begroeting die je hier overal hoort! Vanuit een bloedheet internetcafe in Kanchanaburi ons eerste bericht

Na een vlucht van 10 uur (en een tijdsverschil van 5 uur) kwamen we dinsdag om 07u ’s ochtends (locale tijd) in Bangkok aan (02u NL tijd). Eerste indruk toen we het geairconditionede vliegveld verlieten: we zijn in een broeikas terecht gekomen, je ademt warme vochtige lucht. In een overdreven luxe ijskoude airco-taxi (we hadden per ongeluk de ‘verkeerde’ genomen, normale taxi’s stonden iets verder weg dan onze neus lang was…), gingen we naar het zuidelijke busstation. Het verkeer viel ons eerlijk gezegd nog mee, al was het wel even wennen dat ze hier links rijden. Algauw hadden we de juiste bus gevonden die ons naar Kanchanaburi kon brengen. Zo’n twee uur later kwamen we daar aan. Goed en wel uit de bus gestapt, haalde een vrouwtje ons over om met een ‘open taxibus’ naar ons hostel te rijden. We hebben een fijne kamer in een soort boomhut met uitzicht op de River Kwae (juist, die van de brug). Sloom van de warmte en moe van het tijdsverschil hebben we eerst maar even geslapen. Aan het einde van de middag voelde het als in het alom bekende liedje van Rob de Nijs: zachtjes (nou ja, zachtjes…) tikt de regen tegen het zolderraam… Het hemelwater kwam met bakken naar beneden (tsja, regenseizoen)! ’s Avonds hebben we heerlijk en super cheap (nog geen 10 euro voor 2 personen) uitgebreid gegeten! Het zweet breekt je spontaan uit bij het proeven van de Thaise aromatische gerechten, maar gelukkig hebben we ook al een favoriet drankje ontdekt om dat probleem op te lossen: Lassi! Heeft niks met honden of rijst te maken maar het is een mix van ijs, yoghurt en suiker, in verschillende smaken (mango, banaan, citroen, enz.), heerlijk!!!

Na een goede nacht rust (daar waren we wel aan toe), gingen we woensdag naar de Erawan-watervallen. Erawan is het drukstbezochte Nationaal Park van Thailand, met watervallen op 7 niveaus, waarvan een aantal zeer geschikt om te zwemmen. In een locale rammelbus begonnen we aan de 1,5 uur durende rit. Gelukkig was het in het begin nog niet heel erg druk in het park, maar algauw werden we achtervolgd door een grote groep Nederlanders… We hebben de hele trail gelopen tot de bovenste waterval, en werden beloond met uitzicht op het prachtige helderblauwe water. Op de terugweg hebben we uiteraard genoten van een frisse duik, ondertussen gade geslagen door nieuwsgierige en brutale aapjes! Toen Gijs aapjes ging kijken, werd Gijs zelf het bekeken aapje: een groep Thaise schoolmeisjes vond de blanke hunk zeer interessant Toen weer de terugreis met de rammelbus aanvaard. Eenmaal terug in het hostel besloten we onze eerste Thaise massage uit te proberen (dat hadden we wel verdiend na de vermoeiende klim naar de watervallen). Voor omgerekend zo’n 2 euro kun je je hier 40 minuten lang laten ‘mishandelen’. Even serieus: het was heerlijk! ’s Avonds wederom heerlijk gegeten.

Voor donderdag (vandaag) hadden we twee tours geboekt. ’s Ochtends een elephant ride and -bathing tour. Onze chauffeur heette Bum (klinkt als ‘boem’) en de regelneef heette Song (klinkt als ‘song’) Hobbelend op een olifant maakten we een ritje, en daarna gingen we ermee de rivier in! Machtig, hoe groot en sterk die dieren zijn! Nooit geweten dat je ook zeeziek kan worden op een olifant, en het is ook niet erg goed voor je rug… Gelukkig bewegen ze zich in de rivier iets gracieuzer, en spelen ze met water (lees: op commando van de mahoud spuit de olifant je nat). Lekker verfrissend!

’s Middags bezochten we de Tigers Temple: een tijger-conservation project, opgezet door monikken. Voor 300 baht (6 euro) mag je op de foto met een aantal tijgers die zo suf/slaperig zijn dat ze geen boe of ba meer zeggen… Enorm toeristisch, maar het toegangsgeld gaat naar de bouw van een groot nieuw onderkomen voor de tijgers, da’s dan wel weer fijn om te weten.

Morgen gaan we nog naar ‘The Bridge over the River Kwae’, waarna we door zullen reizen naar Ayutthaya.

Liefs, Josine

Gijs’ wist je datjes:

– Veel winkels en huizen een tempel ‘maquette’ in hun tuin hebben staan als een soort altaar.

– Je het Boedhisme overal tegenkomt, in bussen, restaurants, winkels, enz.

– Datzelfde geldt voor de koning van Thailand (ziet er overigens uit als een aimable opa). Op iedere straathoek en in elke kamer in elk gebouw heb je 99% kans dat je zijn beeldtenis tegenkomt.

– Dat Thai overhangende rotsen en bomen proberen te ondersteunen door er overal kleine takjes onder te plaatsen (de echte reden hebben we nog niet kunnen achterhalen)

– Dat werktijd en prive-tijd in Thailand hetzelfde zijn. Iedereen is eigenlijk altijd aan het werk en heeft altijd vrij (lees: de huiskamer is hun winkel en hun winkel is hun huiskamer, hetzelfde geldt voor taxi’s e.d.)

– Thaise schoolmeisjes graag met stoere, gespierde & ontzettend knappe Westerse mannen op de foto willen (ik voelde me vereerd…

-Alle voertuigen van losse stroomdraajes aan elkaar hangen.

-Ze hier van autogordels nog nooit gehoord hebben.

Thailand, here we come!

Oké, oké, het duurt nog even, maar toch: hier alvast ons eerste verhaal…

Dat de bestemming Thailand zou worden, daar waren we het al vrij snel over eens. In Costa Rica geen gebrek aan natuur, maar we misten toch echt een stukje cultuur. Vandaar onze keuze voor Thailand, daar zal bepaald geen gebrek aan cultuur zijn.. !

Vanmiddag hebben we eindelijk de tickets geboekt! Op maandag 2 juni vertrekken we om 14.45u vanaf Schiphol met China Airlines richting Thailand. Na een vlucht van bijna 10 uur zullen we om 06.40u (locale tijd) in Bangkok aankomen. Via cheaptickets kregen we 2 gratis hotelovernachtingen in een sjiek zakenhotel bij onze tickets, al weten we nog niet of we daar gebruik van gaan maken… Nou ja, dan hebben we in ieder geval een backup optie, mochten we in de Thaise chaos verloren lopen .

Algemene informatie over Thailand:

– Populatie: 65.000.000

– Hoofdstad: Bangkok

– Inwoners: 8.000.000

– Tijdzone: GMT +7

– Munteenheid: Thaise Baht

Globale route:

We vliegen op Bangkok, waar we in het begin waarschijnlijk weinig van zullen zien. Ons plan is om meteen door te reizen naar Kanchanaburi, waar de Birma spoorlijn (bekend van ‘Bridge over the river Kwai’) zich bevindt. Daarnaast willen we Nationaal Park Erawan met zijn prachtige watervallen bezoeken. Daarna reizen we naar Ayutthaya, waar we prachtige ruines (misschien bij sommigen van jullie bekend van ‘Wie is de Mol’, editie 2006) zullen gaan bezoeken. Via Lopburi en Sukhothai reizen we (waarschijnlijk met de trein) naar het noorden, naar Chiang Mai waar het wemelt van de tempels. Vervolgens nemen we het vliegtuig richting zuiden, naar Krabi, aan de Indische Oceaan. Deze regio staat bekend om zijn mooie karstlandschap, en is zeer geschikt om te klimmen, (zee)kayakken en snorkelen! Ook Ko Phi Phi (‘The Beach’!) is daar in de buurt, waar we, als de tijd het toelaat, misschien nog wat van meepikken. Als Gijs is uitgeklommen, reizen we richting de Golf van Thailand, om (hopelijk) op Ko Tao ons duikbrevet te halen. Inmiddels waarschijnlijk wat beter gewend aan de Thaise chaos, zullen we als afsluiter Bangkok ontdekken.

Op vrijdag 27 juni vliegen we op een onmogelijk tijdstip (02.25u locale tijd) terug naar Amsterdam, waar we na een vlucht van bijna 13 uur rond 09u (nederlandse tijd) zullen aankomen.

Tot het zover is, dromen we nog lekker even verder

Groetjes Gijs en Josine

Laatste Berichtje (San José)

Laatste berichtje alweer vanuit Costa Rica, sniksnik…

Na NP Manuel Antonio besteedden we de dag erna om uit te zoeken welke tours interessant/voordelig waren. We besloten een snorkeltour bij een ontzettende amerikaan genaamd Bill te boeken. De rest van de dag luierden we maar weer wat, en huurden een boogieboard (zo’n halve surfplank) waarmee we ons de hele middag fijn in de golven vermaakten Het effect van de golven was ’s nachts nogsteeds merkbaar…

Zondag deden we dus de snorkeltour met Bill, alleen wij tweeen en een rasechte amsterdammer genaamd Joris. Althans, dat was de bedoeling, maar er ging vanalles mis… Allereerst kwam het rubberbootje waarmee we de zee op zouden varen niet uit de branding weg, te zwaar beladen ofzo, waardoor er allemaal water in stroomde. De gids voer alleen in het bootje weg, naar een ander strand waar de branding minder heftig was en we makkelijk zouden kunnen instappen. Bill zou ons in zijn autootje er wel heen brengen. Alleen was Bill in geen velden of wegen te bekennen… Ruim een uur later kwam ie aangescheurd. Helaas was het voor Joris toen veel te laat, want hij moest een busaansluiting halen, dus hij haakte af. Wij wilden uiteraard wel doorgaan! Probleem: hoe kwamen wij bij het rubberbootje?! Oplossing: Bill bracht ons er met de jetski (a $75,- per uur) gratis naartoe. Geluk bij een ongeluk Alles prima, maar eenmaal in het bootje voelde ik de misselijkheid al opkomen, en natuurlijk was ik mijn reistabletjes vergeten :S Na nog geen halfuur in het water bij het koraalrif (wat overigens wel erg leuk en mooi was!) heb ik de vissen van een feestmaal voorzien… (lees: mijn ontbijt uitgespuugd…). De snorkeltour was dus maar van korte duur, en we gingen terug naar het strand alwaar ik de rest van de middag brak heb zitten wezen… Gelukkig was Bill zo aardig om ons de helft van het geld terug te geven

Maandag reisden we verder naar onze laatste bestemming binnen Costa Rica: Puerto Jimenez in de Peninsula de Osa waar NP Corcovado is. Om 7u vertrokken:  6 busoverstappen en 11 uur later kwamen we in Golfito aan… Helemaal kapot van de lange reis namen we het eerste het beste hotel dat we tegenkwamen, wat supergoedkoop en prima in orde bleek. Dinsdag maar de ferry van Golfito naar Puerto Jimenez genomen, die vol bleek te zitten met zieken die net bij het ziekenhuis vandaan kwamen… Echt een trieste boel. Een klein uur later kwamen we in het dorp aan waar we algauw een hotel vonden. De inwoners (van heel Costa Rica) waren volop aan het voorbereiden voor Independence Day (a.s vrijdag, helaas zijn wij dan alweer op de terugweg). Overal is het versierd en zijn schoolkinderen aan het oefenen met dansjes en de schoolband.
Die middag deden we een krokodillentour. Een franse dame nam ons mee naar een lagune in het dorp waar 150 kaaimannen zaten. Ze had een zak vlees meegenomen om ze te voeren zodat ze heel dichtbij zouden komen. Indrukwekkend!
Voor de woensdag hadden we een hike met gids geboekt in Cabo Matapalo. Dit ligt halverwege tussen Pto Jimenez en NP Corcovado (wat toch net ietsje te ver bleek voor 1 dag). Het is geen nationaal park, maar er zitten wel veel dieren.  We zagen o.a. ara’s, 4 soorten apen, megagrote spinnen, een bijna uitgestorven kalkoensoort, enz, allemaal van heel dichtbij! Daarna klommen we nog naar een waterval waar we even konden afkoelen in een poel waarna we aan de weg terug begonnen.
‘s Avonds zouden we nog een ‘sunset dolphin watch tour’ doen, maar vanwege de dreigende lucht boven de Golfo Dulce durfde de gids het niet aan. Daarom gingen we maar op eigen houtje (met de taxi) naar een strand waar je de zonsondergang mooi kon zien.

Donderdag (vandaag) begonnen we aan de lange terugreis van Puerto Jimenez naar San Jose: een 11 uur durende busreis… :S Om 05u vertrokken en om 16u kwamen we compleet gaar in San Jose aan, waar we dus nu ons laatste verhaal typen…

T is helaas alweer voorbij… De tijd is echt gevlogen! Het was een schitterende vakantie, we hebben ontzettend mooie natuur gezien, en prachtige wilde dieren. Volgend jaar doen we zeker weer zoiets!

Tot binnenkort!

Groetjes Josine

Paradise Now (Manuel Antonio)

Onze reis ging van Montezuma naar Manuel Antonio en het gelijknamige nationale park. Na de relaxte bus van 8.00 uur naar de veerboot heeft Josine op de boot flink haar best gedaan om de vlag van Malta op haar benen te krijgen en het is nog gelukt ook. Na een korte denkpauze over de te volgen route toch maar besloten om een taxi naar de busterminal te nemen waar we daar dan wel twee uur zouden wachten op de bus. Wonderwel vertrok er toch een bus naar Quepos meteen toen we uitstapten (gelukkig heeft de Lonely Planet dus niet altijd gelijk).

De busreis naar Quepos was erg relaxed. Ook Sjaak, onze tamme gekko-on-steroids de rit wel waarderen. Wij waren vooral blij dat we hem nergens hebben laten liggen.

In Manuel Antonio aangekomen bleek deze plaats een waar paradijs te zijn. Palmbomen omlijsten de witte stranden en de zonsondergangen maken het plaatje compleet. Helaas blijken ook veel kleine vriendjes Manuel Antonio fijn te vinden want onze kamer wordt naast onszelf en Sjaak bevolkt door hordes muggen. Colonnes mieren decoreren de muren. Daar kunnen zelfs Sjaak en collega’s niet tegen opeten. We hebben een hostel bij een Duits echtpaar die blijkbaar niet zo goed zijn in het uitroeien van ongedierte maar wel heel grundlich de was kunnen doen.

Vandaag zijn we het nationale park ingegaan. Als echte Nederlanders/studenten besloten we om geen gebruik te maken van de diensten van een gids (tegen een tarief van 20$ per persoon). Gelukkig blijken we zelf over goede speurzin te beschikken met als resultaat veel leguanen, krabben en apen. Ook een luiaard, wasbeertje, gordeldier en peccari/capibari(tsja, in dat geval is een gids wel handig) hebben de revue gepasseerd.

De huur van twee snorkelsets bleek helaas niet al te nuttig. Ondanks goede aanbevelingen in het park en in de Lonely Planet bleek het water niet helder genoeg om iets te zien met snorkelen. Gezien de stroming wilde ik niet al te ver uit de kust zwemmen waar het dus wel helder was (de branding werpt heel veel zand op). De branding is hier trouwens heel anders als in Nederland, je wordt echt de zee in gezogen en het water stroomt echt keihard op- en af. Je voeten krijgen een gratis scrub van al het zand en stenen en als de golf weg is sta je ineens 5 cm dieper in het zand.

Nu zijn we dus (jaja, je raad ’t al) aan het internetten in een internetcafe waar de bits en bytes met de snelheid van veel wc-papier door een te dunne rioleringsbuis door de kabels geperst worden.

Monteverde Cloud Forest Reserve & Montezuma

Na NP Santa Elena gingen we zondag waar we echt voor waren gekomen: Monteverde Cloud Forest Reserve, een prive gefinancierd nevelwoud. Met de taxi er naartoe, weer een behoorlijk hobbelige rit. We maakten een wandeling van ongeveer 3 uur. Veel dieren hebben we helaas niet gezien (we hebben de meest toeristische route gewandeld), het bleef bij wat vogels en insecten (vooral muggen ). Maar het was een schitterende wandeling! Om 14u namen we de bus terug. De rest van de dag hebben we lekker lui lezend doorgebracht.

Maandag ging onze reis verder naar Montezuma. Eigenlijk zouden we naar Rincon de la Vieja gaan, maar aangezien dat een bijna onmenselijk lange reis zou worden (in ieder geval niet te doen in 1 dag), en bovendien erg duur, besloten we Rincon te skippen en naar onze volgende bestemming ‘hippiedorp’ Montezuma te gaan. Om 06u vertrok de bus richting Puntarenas (= havenstad), dus het werd een korte nacht voor ons… Nog geen uur onderweg of onze bus hield er plotseling mee op. Geen idee wat er precies aan de hand was, maar we konden nog net een prive ‘parkeerplaats’ oprijden zodat de bus niet midden op de weg stond. De chauffeur sloeg druk aan het bellen, en ging samen met een paar mannetjes geinteresseerd de onderkant van de bus liggen bekijken. Gelukkig kwam een klein uurtje later een nieuwe bus voor ons aangereden waar we mee verder konden. Intussen waren we al ingehaald door tig bussen, en we reden net verder, stond een van die bussen om de hoek ook stil met pech… Onze chauffeur, sociaal als hij was, wilde de inzittenden wel helpen door hen een stuk mee te laten rijden, met als gevolg dat er ineens dubbel zoveel mensen in onze bus zaten. Met deze temperatuur is het geen pretje om zo gepakt op elkaar te staan… Gelukkig bleek de chauffeur van de kapotte bus een geniale oplossing te hebben gevonden, want ze gingen er weer allemaal uit. Al met al zo’n anderhalf uur vertraging. Rond 10.30 (ipv 09u) kwamen we in Paquera aan. Dachten we mooi de ferry van 11u naar Paquera nog te kunnen halen, bleek onze dienstregeling niet helemaal te kloppen, want de eerstvolgende ferry ging pas om 12.30u. Van de gelegenheid maakten we dus maar gebruik om te lunchen in het gezelschap van 2 belgische meiden.
In Puntarenas was het in tegenstelling tot in Santa Elena een stuk warmer… Gelukkig was het nog wel te hebben toen de boot ging varen. Na een uur kwamen we in Paquera aan, waar we verwachtten nog een hele tijd wachtend op de aansluitende bus te moeten doorbrengen, maar gelukkig klopte deze dienstregeling ook niet, en konden we meteen instappen Rond 16u kwamen we aan in Montezuma, en na onze bagage in de cabinas afgezet te hebben, gingen we meteen even de zee/oceaan ‘uittesten’. Na een lekker avondmaal gingen we moe van de lange reis (10 uur onderweg) op tijd naar bed. De volgende ochtend verkasten we naar een ander hostel, want er zaten allemaal zandvlooien (of zoiets) in de kamer en de veren van de matras staken half naar buiten. Nu hebben we een hele fijne kamer in een hostel dat zo goed als leeg is, waardoor we toch een prive douche hebben, een een bovenverdieping vol hangmatten voor ons alleen
Vanmiddag hebben we de watervallen van Montezuma bezocht. Eindelijk eens een excursie waar we niet voor hoefden te betalen. Na een behoorlijk pittige wandeltocht/klim/canyoning, waarbij ik weer eens zo lomp was om uit te glijden en mezelf een aantal enorme blauwe plekken/bulten te bezorgen (Josine en watervallen is geen goede combinatie… :S ), kwamen we bij de waterval aan waar al meer mensen lekker aan het zwemmen waren. Na een uurtje besloten we dat we de donkere lucht toch te dreigend vonden en gingen terug naar het hostel.
Opvallende dingen na anderhalve week Costa Rica:
– er rijden hier alleen maar Japanse/Aziatische auto’s rond
– in het restaurant komt standaard (ongeacht welk gerecht je bestelt) een flesje behoorlijk pittige saus op tafel
– de kerkhoven hier zijn erg apart. Ten eerste liggen ze gewoon aan de kant van de weg. En de graven liggen niet in de grond, maar steken er juist ver bovenuit. En ze bedekken het geheel met witte badkamertegeltjes en een kruis.
– iedereen loopt elkaar hier heel de dag te begroeten (buenos dias/buenos noches)
Liefs Josine
p.s. De foto’s komen een andere keer, het fotoprogramma op deze computer werkt niet…