Bali – Pemuteran en Ubud

Beter laat dan nooit: ineens ontdekten we dat we onze serie reisverslagen van Indonesië niet hebben afgemaakt… Bij deze alsnog de reisverslagen van Bali.

Tijdens het korte taxi ritje van de haven in Gilimanuk (Bali) naar onze eerste uitvalsbasis Pemuteran viel ons meteen op dat Bali qua omgeving en sfeer heel anders is dan Java. Om een voorbeeld te noemen: je struikelt er werkelijk over de tempels. En dan hebben we het alleen pas over de tempels die we passeerden langs de kant van de weg waar we reden…

Pemuteran
We werden door de taxi afgezet bij Global Royal dive lodges en door de gastvrouw welkom geheten met koele verfrissende doekjes en een koude kokosnoot te drinken op de veranda van ons huisje :). Aaahhh, zalig! Dat konden we wel gebruiken na die lange, zweterige reisdag! We settelden, gingen even lui op bed liggen, en namen in duik in het zwembad. Vlak voor de avond viel besloten we om even op het strand te gaan kijken en aten daarna bij een Warung die we op de terugweg tegenkwamen. Voordat we naar het strand vertrokken, hadden we via de gastvrouw van onze lodge een massage geboekt. De masseuse kwam ons  in ons huisje masseren. Een uur voor 150.000 Rupiah (iets meer dan € 10,-). Dit was echt de beste massage die we tijdens deze vakantie gehad hebben! Het was moeilijk om niet op de behandeltafel in slaap te vallen…
De volgende dag sliepen we lekker uit en ontbeten we laat. Rustig opstarten, wat lezen op de ligbedjes bij het zwembad, snorkelset uitproberen in het zwembad. Daarna gingen we richting strand. We huurden een strandbedje en een badhanddoek en gingen daar verder met relaxen, boekje erbij! Op de zeebodem niet ver van de kust waren metalen kooiconstructies neergezet, zogenaamde ‘bio rocks’. Het is een succesvol lokaal project waarbij deze metalen kooiconstructies onder zeer lage stroom gezet worden waardoor er 5 tot 6 keer zo snel nieuw koraal op groeit dan er op de natuurlijke wijze op zou groeien. Het is internationaal wetenschappelijk aangetoond dat deze methode werkt, en in Pemuteran wordt het voor het eerst op grote schaal ingezet. Dit is helaas ook wel nodig, want door het vissen met dynamiet en cyanide in dit gebied en door de opwarming van het zeewater door ‘El Niño’ zijn grote delen van het koraalrif daar beschadigd of verbleekt. Af en toe onderbraken we het luieren op het strandbedje met een snorkeltochtje richting de kooien om wat koraal en vissen te spotten. Eind van de middag gingen we terug naar onze lodge en maakten ons klaar om ergens een hapje te gaan eten. Via tripadvisor vonden we het (relatief sjieke) restaurant Frangipani waar we onszelf een luxe 3 gangen diner gunden.

Na weer een nachtje heerlijk geslapen te hebben gingen we op snorkelexcursie naar Pulau Menjangan: een klein (onbewoond) eilandje voor de noordwest kust en Bali’s meest bekende onderwater attractie! Dat betekende vroeg op en vroeg ontbijten. Samen met een Duits stel en een Spaans stel (die ook in de lodges verbleven) werden we met een busje opgepikt waarna we naar een klein haventje reden. Vanuit het haventje was het een klein half uur varen naar het snorkel/duik eiland Pulau Menjangan. Check: reistabletjes al ingenomen ;)! We hebben prachtig gesnorkeld, werkelijk alsof je in een aquarium zwom! Zóveel verschillende tropische vissen, zóveel verschillende soorten hard en zacht koraal. We hebben naast de ‘standaard’ vissen o.a. ook nog een zeester gezien, een koraalduivel, en een barracuda. Op sommige snorkelspots was het helaas wel erg druk. Tsja, zoiets moois heb je nooit voor jou alleen. Tussen de middag lunchten we op de boot. Helaas leken de reistabletjes een beetje uitgewerkt, waardoor ik tóch misselijk was… Op nog een andere snorkelspot gingen we weer het water in. Waarna we uiteindelijk terug voeren richting de haven en met het busje weer terug werden gebracht naar onze lodge. Het was een prachtige dag! Minder aangename verrassing was dat we eenmaal terug op de boot tot de ontdekking kwamen dat we (ondanks een paar keer goed insmeren met factor 30) GRU-WE-LIJK verbrand waren aan de achterkant van onze benen… Gelukkig dat we een UV-shirtje en zwemshort aan hadden tijdens het snorkelen, anders was de schade nóg erger geweest! Maar goed, dat was dus de eerstvolgende dagen flink pijn lijden, continu aftersun smeren en wat paracetamols nemen om enigszins te kunnen slapen ’s nachts. Werkelijk alles deed zeer: zitten, lopen, liggen, een schurende broek. Aiiii :(…  Les voor de volgende keer: nóg vaker insmeren met een nóg hogere zonnefactor dan we al deden tijdens het snorkelen! In het water merk je er niks van, maar die felle zon brandt en weerkaatst natuurlijk heerlijk op je huid door het oppervlaktewater dat werkt als een vergrootglas… Na een verfrissende (maar pijnlijke) douche luierden we nog wat, gingen daarna eten bij een Warung en daarna lekker slapen.

                    

De dag van vertrek uit Pemuteran was alweer aangebroken… Echt een hele fijne plek en een enorm fijne accommodatie hebben we hier gehad! Helaas wachtte ons ’s ochtends wéér een onaangename verrassing… Bij het checken van internetbankieren op onze telefoons ontdekten we dat bij ons allebei onze lopende rekening een stuk ‘leger’ was dan volgens onze eigen berekeningen het geval zou moeten zijn… Het bleek dat onze bankpassen waren geskimd en in een aantal pintransacties was er € 800,- van onze beide rekeningen gehaald… Onmiddellijk belden we de bank en blokkeerden we onze bankpassen. Waarschijnlijk zijn onze bankpassen in een pinhokje gekopieerd door middel van een opzetstuk op de pas-insert, en hebben ze onze pincodes met behulp van een minuscuul cameraatje onder het afdekschermpje boven het toetsenbord kunnen achterhalen. Gelukkig hadden we allebei onze pas van de gezamenlijke rekening en onze creditcards nog, dus zonder geld zouden we niet komen te zitten. Maar het was toch wel even schrikken! We zijn op reis altijd wel voorzichtig en alert, maar vanaf nu zouden we nog oplettender moeten zijn bij het pinnen! Het geld hebben we overigens achteraf netjes terug gestort gekregen van de bank.

Ubud
Na dit minder fijne begin van de dag ontbeten we voor de laatste keer in de lodge en checkten we uit. We konden het heel goed vinden met de mensen waarmee we op snorkel excursie waren geweest, dus hadden we afgesproken om met zijn zessen een shared taxi te nemen naar Ubud, onze volgende bestemming op Bali. Onderweg maakten we wat foto-stops bij rijstvelden, viewpoints en de ‘three lakes’. We maakten een lunch-stop bij een warung langs de kant van de weg. Op zich was het qua kilometers helemaal niet zo ver van Pemuteran naar Ubud, maar door de stops onderweg en de kronkelweggetjes door het soms behoorlijk bergachtige binnenland van Bali duurde de rit toch een aantal uren. Aan het eind van de middag kwamen we aan in Ubud en daar ging ieder weer zijn eigen weg. Wij hadden accommodatie geboekt bij Masia Villa’s. Ubud is een vrij grote stad met een druk toeristisch centrum. Masia Villa’s ligt heerlijk rustig buiten dat drukke centrum, bovenaan een heuvel aan de rand van de rijstvelden. Ideaal om niet zoveel last te hebben van de drukte, en toch vrij snel in het centrum te zijn. Maar het was wel een beetje uit de richting. Ieder voordeel heb z’n nadeel, zullen we maar zeggen ;). Maar daar had het management wat op bedacht: je kon de medewerkers namelijk bellen, en dan reden ze met scooters naar beneden om je op te pikken of af te zetten. De shared taxi had ons zover als fysiek mogelijk was (door de smalle straatjes) de heuvel op gebracht, totdat de chauffeur echt niet meer verder kon zonder de taxi klem te rijden… Daar belden we Masia Villa’s, en algauw verschenen er 2 medewerkers op scooters die ons en onze bagage naar boven brachten. Zonder die scootertransfer was het een behoorlijke klim geweest om met bagage bij de accommodatie te komen, dus wij waren meteen blij met deze gratis service :). We installeerden ons in onze prachtige villa en liepen daarna terug naar beneden om het centrum te verkennen. Na een eerste tochtje langs winkeltjes, tempels en eettentjes, besloten we weer naar boven richting hotel te lopen. Onderweg naar boven zouden we ‘Sweet orange Warung’  tegenkomen, die goed beoordeeld was op TripAdvisor, en we besloten om daar een hapje te eten. Een stuk rustiger gelegen tussen de rijstvelden dan de restaurants in het centrum. Het was inderdaad een leuk tentje, en we hebben er heerlijk gegeten!

De volgende dag deden we het weer rustig aan. We gingen weer naar beneden, naar het centrum van Ubud. Daar bekeken we wat tempels, bezochten een marktje, en liepen door Monkey Forest, een toeristische attractie a la de Apenheul. We waren van tevoren een beetje bang dat de brutale apen onze tas zouden jatten, maar dat viel gelukkig mee ;). We hebben daar wel ‘bijzondere’ dingen gezien (waarvan sommige echt niet door de beugel kunnen): een mini trosje mini bananen voor € 5,- (wat op de markt € 0,20 kost) om aan de apen te voeren…, een aap die rondliep met een hangertje van een ketting, een aap die rondliep met een sprayfles zonnebrandcreme en daar in probeerde te bijten, en last but not least een sigaret-rokende aap…
’s Avonds bezochten we een dansvoorstelling getiteld ‘Spirit of Bali’ van de groep Semara Ratih. Gezeten op plastic stoeltjes in een klein zaaltje ergens achteraf, aanschouwden we de Balinese danseressen, dansers en muzikanten. Deze dansvorm is zo anders, en totaal niet vergelijkbaar met andere soorten dansen die we ooit hebben gezien. Heel sierlijk, met hele subtiele bewegingen van handen, voeten en ogen. Die dansers kunnen werkelijk iedere spier in hun lichaam apart aanspannen, om tot het kleinste vinger- of teenkootje afzonderlijk te bewegen…

 

 

 

 

 

 

Na weer een nacht in het luxe hemelbed van de Villa’s stonden we op tijd op. Vandaag begon Galungan! Galungan is een 10 daags ‘festival’ om de overwinning van het goede over het kwade te vieren, en tevens wordt de terugkeer van de goden en voorouders (overledenen) naar Bali gevierd. De bevolking verwelkomt de goden met gebeden, offers, ceremonies, en Barong-dansen van tempel naar tempel. De festiviteiten duren 10 dagen, en op heel Bali staan hoge bamboestokken (Penjor) versierd met bloemen, vruchten, en versiersels van kokosbladeren. We hadden onze reis zo uitgekiend dat we dit festival konden meemaken, en hadden er zin in om op pad te gaan! We huurden 2 scooters en gingen op weg. We hoefden niet lang te rijden of we kwamen al een ceremonie in een tempel tegen. Het vrouwtje bij de ingang ‘fatsoeneerde’ ons zodat we decently dressed de tempel in konden om de ceremonie bij te wonen. We kregen sarongs om onze benen geknoopt, Josine een sjaal in de taille en Gijs een sjaal als hoedje. Bijzonder om te zien, hoe toegewijd de mensen zijn. Na afloop reden we verder, de rijstvelden in. Het lot was ons niet gunstig gezind: pech onderweg (platte band). Helaas waren tijdens deze feestdag alle garages dicht… We belden onze accommodatie (via hen hadden we de scooters gehuurd), mochten 1 scooter achterlaten, en samen op de andere scooter verder rijden. Tijdens een foto-stop liepen we een van de rijstvelden in. Die zijn zo prachtig: vijftig tinten groen! We lunchten bij een warung aan de rijstvelden. Daar een tijdlang zittend, viel ons op hoeveel ‘fotoshoots’ er wel niet gedaan werden door ‘selfie-lovende instagrammers’, zelfs met complete kledingwissels… Bizar :0 ! Na deze lunch-stop reden we door naar de volgende tempel waar we mensen ritueel zagen baden. Sommige toeristen waren zo ‘assertief’ om mee te doen, maar dat vonden wij niet erg gepast. Daarna reden we terug naar Ubud, en stuitten daar op een Barong-dans door een groepje kinderen. Barong is een grappige hond-leeuw-figuur die ‘het goede’ voorstelt in een dans met Rangda, die het kwade representeert in de vorm van een slechte heks. We zwommen even bij het hotel, en namen een verfrissende Ubud cooler (een alcoholvrije cocktail met munt, limoen, gember, honing en schaafijs). ’s Avonds gingen we weer met de scooters naar het centrum beneden en aten bij een Indiaas restaurant.


                                          

De dag erna startten we weer rustig aan op, huurden weer een scooter, en reden naar de Elephant Cave, nog een andere tempel, en een uitgehouwen reliëf. Met een lege voorband (… 🙁 ) reden we weer terug naar de scooterverhuur in Ubud centrum. We lunchten bij een warung en kochten alvast wat souvenirs. Daarna lieten we ons oppikken door de scooterservice van ons hotel. We namen een verfrissende douche en lieten ons vervolgens weer droppen in het centrum, aten wat in een klein restaurantje, en hadden voor de avond weer kaartjes voor een dansvoorstelling gekocht, dit keer een Barong dans. Onderweg daar naartoe werd ons door een man op straat verteld dat de voorstelling niet doorging, maar dat hij wel wist dat je naar een andere voorstelling kon gaan. Dit verhaal vertrouwden wij niet helemaal, en liepen toch verder. Beetje genant, maar wel zo eerlijk, om erbij te zeggen dat die man toch gelijk bleek te hebben en de voorstelling inderdaad was geannuleerd. Op de terugweg van het gesloten ‘theater’ liepen we weer langs diezelfde man. Hij was gepikeerd dat we hem niet geloofd hadden. Dat konden we wel begrijpen, maarja, op reis zijn er wel meer locals die iets vertellen dat niet blijkt te kloppen om een slaatje te slaan uit naïeve toeristen, dus zo raar was het nou ook weer niet dat we toch zelf wilden gaan kijken. Gelukkig was hij wel zo sportief om ons te vertellen dat we de kaartjes bij de ‘VVV’ weer konden ruilen voor een andere voorstelling. Helaas was het inmiddels al zo laat dat er niet meer zoveel keus was, de kaartjes op waren, of het theater te ver weg was om nog op tijd te komen. Enige alternatief was eigenlijk weer een Legong dans in het theater van het Royal Palace. Deze show was iets interactiever en komisch, met meer karakters, maar qua dans vonden we het iets minder. De scooters van het hotel kwamen ons na afloop weer oppikken. Terug in het hotel maakten we een plan voor de komende dagen en gingen we op zoek naar een accommodatie op een volgende bestemming.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *