Dambulla, Sigirya, Polonnaruwa en Annuradhapura

Onze plannen voor de komende dagen waren om een chauffeur te huren, die ons naar Dambulla, Sigirya, Polonnaruwa en Annuradhapura zou brengen. Tijd-technisch een goede keus! (Budget-technisch iets minder 😉 )Na een goede nacht slaap togen we om 7.15u met wederom Pio op weg. Pio is een aardige kerel, hij is gezellig en weet heel veel te vertellen! Bovendien lijkt hij zo ongeveer de enige veilig-rijdende chauffeur op de weg. Dus wij vinden het wel fijn dat we weer met hem mee kunnen!
Eerst naar het treinstation, om uit te zoeken of we treintickets kunnen boeken verder de Hill Country in voor over een paar dagen. Helaas, er zijn geen 1e klas (view compartment) tickets meer… Het blijkt dat je die tot 10 dagen vantevoren moet reserveren.  En 2e klas tickets betekent 5 a 6 uur staan. Zelfs de stationmaster, die graag toeristen helpt aan 1e klas kaartjes, kan helaas niks voor ons doen. Nou ja, dan proberen we over een paar dagen als we weer terug zijn in Kandy nog wel eens. Of we bedenken alternatieven. Niet getreurd, nu eerst op weg naar Dambulla.

De ingang van de rotstempels wordt opgeluisterd door een enorm grote geelgouden kitsch Buddha (en lijkt nog het meest op de ingang van een opzichtig chinees restaurant 😉 ). De rotstempels zelf zijn erg mooi, we zien veel Buddha’s, plafondschilderingen, enz, maar helaas is de sfeer vrij kil door de TL-verlichting… Ook hier offeren locals bloemen en wierook. Vanuit de ingang kunnen we de Sigirya-rots in de verte zien liggen.
Dat is onze volgende bestemming! Onderweg stopten we even voor een overheerlijke verse biologische fruit shake. Sigirya is erg indruwekkend, en zoals gezegd, zie je al van ver liggen. De omgeving is vlak, en de rots (overblijfsel van vulkaan) is het enige hoge object dat in de verre omtrek is waar te nemen. Het is bloedjeheet, maar dankzij de stevige bries is de hoge temperatuur goed te hebben! Onderaan de rots zijn prachtige tuinen aangelegd. Het is flink klimmen naar de 1e trap. Daar zien we prachtige felgekleurde goedbewaarde fresco’s van rondborstige dames (altijd goed, aldus Gijs). Daarna verder omhoog via de ‘Mirror wall’ naar de trap tussen de poten van een leeuw. Na een flink aantal trappen worden we bovenop bijna de rots af ‘gezandstraald’, dus echt van het mooie uitzicht genieten is er niet bij…
Onderweg naar Polonnaruwa stoppen we bij een roadside stalletje voor een take away lunch van roti, een soort friet-ei en pinda koekjes. Ook in Polonnaruwa is het bloedheet. Dankbaar maken we, net als de locals, gebruik van een paraplu tegen de zon. Het feit dat je schoenen uit moeten bij tempels, gaat niet goed samen met het gloeiend hete zand/tegels… De ruines zijn erg mooi, met als hoogtepunten de diverse moonstones en Buddha’s die uit de rotsen zijn gehakt.
Het was een lange intensieve dag, en het wordt al schemerig. De tocht in het donker naar Annuradhapura duurt lang. We zijn moe, maar toch doen we geen oog dicht vanwege de ‘vele bijna-dood ervaringen’ (voor ons of mede-weggebruikers) in het verkeer. We zijn blij als we in hotel Milano aankomen, waar we ook eten. Gijs bestelt ‘een biertje’ (a 625 ml per unit), oef… Het locale toetje ‘wattalapam’ smaakt goed! We slapen prima in onze airco kamer met klamboe en warm water.

Vrijdag 2-9 vertrekken we na een prima continental breakfast voor sightseeing in Annuradhapura. In tegenstelling tot Polonnaruwa (een ‘dode stad’, oude hoofdstad, met alleen ruines die niet meer in gebruik zijn), treffen we in Annuradhapura tempels, stupa’s en ook ruines, die wel nog volop bezocht worden door locals, en waar uitgebreid wordt gebeden en geofferd. In de hitte bezochten we alle ancient sites. Hier kwam onze ‘Cultural Triangle ticket’ goed van pas, zo was de entree tot de meeste sites gedekt. Hoogtepunten was in ieder geval de Sri Maha Bodhi (= Bodhi tree: boom ontsprongen uit een spruit van de oorspronkelijke Bodhi boom in India waaronder Buddha zou hebben zitten mediteren en het pad naar de verlichting/het Nirvana zou hebben ontdekt). Dit is het hart van de religie, waar de vele pelgrims toegewijd komen bidden en offeren. Bezoekers die voor de 1e keer de Bodhi Tree aanschouwen, mogen een wens doen. Een ander absoluut hoogtepunt was de Ruvanvelisaya Dagoba. Een grote witgekalkte stupa van 55 meter doorsnee. Eigenlijk heel ‘eenvoudig’, maar overweldigend prachtig!!
Op de terugweg van Annuradhapura naar Kandy bezochten we nog een uit-de-rotsen-gehakte Buddha, en een spice garden (waar je kunt zien hoe de verschillende kruiden en planten groeien, maar waar ze je vooral dure producten gemaakt van die kruiden willen verkopen).
Om 19u kwamen we in Kandy aan, waar we nog 1 nacht in dezelfde kamer in Freedom Lodge trokken. Het was al laat, en na een douche wilden we in het centrum een hapje eten. Maar veel was al dicht. We troffen een chinees restaurant dat nog open was. Het eten smaakte prima, maar het was er niet bepaald schoon. We durfden met onze ellebogen niet op de glazen tafel te leunen, zo vettig was die… Met een heftig tuctuc ritje gingen we terug naar de lodge.

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *