Ephesus, onze laatste dag in Gulluk en de terugreis

Donderdag stonden we vroeg op, en namen om 9.15u de bus naar Selcuk dat onze uitvalsbasis zou zijn voor ons bezoek aan Ephesus (Efeze). De transfer bus naar Denizli kwam niet opdagen, waardoor we iets vertraging opliepen. Ze trommelden een gewone lijnbus op die ons naar het busstation in Denizli bracht, daar stond de bus naar Selcuk al te wachten. Rond 13u arriveerden we aldaar bij het busstation. Daar vandaan was het maar een klein stukje lopen naar hotel Urkmez, midden in het centrum. Wederom troffen we een hele vriendelijke eigenaar die, na onze lunch, spontaan geregeld bleek te hebben dat we samen met een stel uit Nieuw Zeeland (dat ook in het hotel verbleef) een taxi naar Ephesus konden delen. Dat scheelde weer in de kosten! Want ook hier gold weer een fikse toegangsprijs van TL 25,- per persoon. 
Ephesus is een stad uit de oudheid, gesticht door de Ioniers rond 1200 BC. Het was een belangrijk handels- en commercieel centrum voor de Romeinen, en werd de hoofdstad van Klein Azie met (in de bloeitijd) meer dan 250.000 inwoners. In de loop van de tijd heeft Ephesus verschillende inwoners en heersers gehad: de Ioniers, de Lydiers, de Perzen, Alexander de Grote, een Christelijke broederschap, en Attalus II van Pergamum. Daarna (6e eeuw) raakte Ephesus in verval. Nu is het een van de best bewaarde antieke steden van het Middellandse Zeegebied/Europa. Er worden al zo’n 150 jaar opgravingen in Ephesus gedaan, en die hebben pas ongeveer 20% van de antieke stad blootgelegd. Voor archeologen is er dus nog veel werk aan de winkel! In Ephesus hebben we zo’n twee uur rondgelopen. We begonnen in Upper Ephesus, waar we eerst een badhuis passeerden. In die tijd was het gebruikelijk om eerst te zorgen dat je goed schoon was en vrij van schadelijke bacteriën voordat je een stad binnenging. Daarna kwamen we bij een groot plein (agora) en een tempel van Isis. Even later een theater voor 5000 toeschouwers (Odeon), en het stadhuis. Alles gemaakt van marmer. Verderop een ziekenhuis, waar we het ‘huidige symbool van de apotheek’, de esculaap, zagen uitgehakt in marmer. Vervolgens meer tempels, fonteinen en monumenten, gevolgd door de wel 10m brede hoofdstraat van Ephesus aan beide zijden geflankeerd door winkeltjes waar de kooplui hun waar aanboden. We zagen nog een fontein van Trajanus en de latrines (publiek toilet), waar ook de welgestelde elite (die zelf een toilet hadden) naartoe ging (zelfs een lidmaatschap hadden en een ‘stoel’ van voorkeur) vanwege de sociale functie. Een bordeel mocht ook niet ontbreken in de stad, prostituee werd gezien als een vrij normaal beroep. In Ephesus stond godin Artemis centraal, niet als godin van de jacht (zoals ze vaak wordt gezien) maar als godin van de vruchtbaarheid. De tempel van Hadrianus was indrukwekkend met veel decoratieve details. Daarna kwamen we voorbij de ‘terraced houses’, waar de Romeinse elite gehuisvest was. Je moest extra entree betalen om daar naar binnen te gaan, en de opgravingen waren nog in volle gang, dus we zijn er niet in gegaan. Maar volgens de reisgids waren sommige huizen wel 900 m2 groot, voorzien van stromend koud en warm water, luxe mozaïeken en fresco’s, en waren er wel 22 verschillende soorten marmer gebruikt bij de bouw ervan. Hoogtepunt van Ephesus was toch wel de Celsus bibliotheek, die je al van grote afstand kon zien liggen.
Hij is genoemd naar de Romeinse gouverneur van Klein Azie in de 2e eeuw. Het is de op 2 na grootste bibliotheek in de oudheid, en telde zo’n 12.000 geschriften. Vanuit de bibliotheek liepen we over de ‘lower agora’ (markt plaats) naar het grote theater geschikt voor wel 25.000 toeschouwers! Enorm!! En met een hele goede akoestiek. Via de ‘harbour street’ en de ‘lower gate’ verlieten we Ephesus. 
We namen de dolmus terug naar Selcuk, en slenterden daar nog wat rond in de hoop een geschikt souvenir te vinden.Poging helaas mislukt, want het vertinde koperen dienblad dat we bij een van de winkeltjes gezien hadden en allebei heel mooi vonden, kostte zo’n TL 300,- (€150,-), en dat vonden we toch echt te duur..! Nou ja, even terug naar het hotel dan maar om te relaxen voordat we op het dorpsplein onder de ruïnes van het aquaduct, met daar bovenop ooievaarsnesten, gingen zitten om een hapje te eten.

Het einde van onze vakantie was in zicht, vrijdag was de laatste dag al aangebroken… We hadden tickets gereserveerd voor de bus van 11.30u naar Milas (dorp in de buurt van Bodrum, waar het vliegveld was). Gijs ging nog ‘even wat te eten halen voor onderweg’, waardoor we ‘bijna’ de bus misten. In Milas stapten we over in een kleinere bus richting Bodrum. Op een kruispunt moesten we overstappen op een dolmus richting Gulluk. Deze dolmus was overvol, we konden er met onze tassen bijna niet meer bij. Rugzak maar om houden dus. Maar ook dat was niet ideaal qua bewegingsvrijheid, en had het nadeel dat medepassagiers onze rugzak in hun gezicht kregen… Helaas reed de dolmus niet zover als we gedacht hadden. Hij stopte op het dorpsplein van waaruit pas 3 uur later een dolmus verder zou rijden. Nou, de vakantie was bijna ten einde, en dit was toch wel de meest avontuurlijke reisdag 😉  Gelukkig vond Gijs gauw genoeg een taxi die ons naar Med-inn Boutique Hotel bracht. We hebben de ‘traditie’ ontwikkeld om de laatste nacht van onze vakantie in een wat luxer hotel te slapen. Maar dit sloeg toch wel alles, hihi..! Het was een kei chique, enorm groot hotel. We sliepen niet in een kamer, maar in een ‘suite’. Een medewerker van het hotel sjouwde onze tassen voor ons naar boven, en toen we de ‘suite’ binnenkwamen was mijn eerste reactie “waar is het bed?”. Maar zover waren we nog niet, dit was pas de ‘living’, compleet voorzien van loungebank, salontafel, dressoir met flatscreen tv, en dimbare verlichting. Vanuit de ‘woonkamer’ kon je naar het balkon met uitzicht op zee, waar een gezellig zitje was gecreëerd en de welkoms-cocktail al op ons stond te wachten. Aangrenzend aan de woonkamer lag ook de badkamer. Kei groot, met bad en kei luxe wastafel met allerlei toiletspulletjes. Ook de slaapkamer grensde aan de woonkamer, met een heerlijk groot fris superstrak opgemaakt bed met heerlijk matras! Wowwww, we waren er even stil van… We nipten van onze cocktail op het balkon en genoten van het uitzicht. ‘s Middags relaxten we op fijne zonnebedjes aan het privestrand, voorzien van eigen steiger, en namen we af en toe een duik in zee. ‘s Avonds maakten we ook gebruik van het diner in het hotel. Het eten was heerlijk! Maar we voelden ons ‘enigszins’ misplaatst en niet zo op ons gemak tussen alle kakkers aan de tafeltjes om ons heen. We gingen die avond vroeg naar bed, want zaterdag moesten we al heel vroeg op.


Onze vlucht vertrok rond 9.30u, en we moesten 2 uur van tevoren op de luchthaven zijn. Zo vroeg was het restaurant van het hotel nog niet geopend, dus hadden ze ervoor gezorgd dat we ontbijt-pakketjes mee kregen. Gelukkig was het hotel dichtbij het vliegveld, en duurde het taxiritje er naartoe maar kort. Na krap 3,5 uur vliegen kwamen we om 12u in Nederland aan, waar het ineens al weer herfst was…

Het is een heerlijke vakantie geweest!! Turkije is zo’n mooi land! Het is cultuurhistorisch heel interessant met tig bezienswaardigheden, waarvan er vele op de UNESCO werelderfgoed lijst staan. Turkije heeft ook een prachtig en heel afwisselend landschap en schitterende natuur! Het klimaat is (ondanks de hoger-dan-verwachte temperatuur in september) erg aantrekkelijk. En de grootste verrassing was misschien nog wel de ontzettend vriendelijke, gastvrije en behulpzame bevolking! Geweldige bestemming, echt een aanrader om eens naartoe te gaan!! Het is ook absoluut niet ondenkbaar dat we in de toekomst nog eens naar Turkije zullen afreizen om een ander gedeelte van het land te verkennen!

2 thoughts on “Ephesus, onze laatste dag in Gulluk en de terugreis”

  1. Nou, heerlijk, ik heb ervan genoten. Een soort minivakantie voor mij om deze verhalen te lezen en foto’s te zien. En het enthousiasme werkt aanstekelijk. Stiekum ga ik al eens kijken of dit iets voor mij kan zijn als volgende bestemming…..

Leave a Reply to JosineSchatorje Cancel Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *