Laatste dagje…

Zo, onze vakantie is alweer bijna voorbij… Morgenochtend (als de sneeuw in de noordelijkere contrijen het toelaat) vliegen we terug.
Bij deze nemen we alvast weer afscheid van onze trouwe lezers, maar niet zonder een laatste verhaaltje.

De tweede avond in Ronda aten we wederom overheerlijk tapas bij het vertrouwde Bodegas la Venencia.

De volgende dag (15-12) reden we de toeristische route (lees: met een enorme omweg) naar onze volgende bestemming: Grazalema. Grazalema ligt maar een klein stukje bij Ronda vandaan, maar we wilden de route van de ´Pueblos Blancos´ alvast een stuk rijden, vandaar de vrijwillige omweg. Onderweg brachten we een bezoek aan Cueva de la Pileta, een van de oudste grottenstelsels van Andalucia. We moesten even geduld hebben (mañana, mañana), maar algauw mochten we met de gids naar binnen. In het schijnsel van slechts een flakkerende petroleumlamp zochten we onze weg over gladde rotsachtige grond en daarin uitgehakte trapjes. Binnen kwam een warme vochtige lucht ons tegemoet (trek die jas dus maar uit). In de grot zagen we prachtige stalagmieten en stalactyten, en paleolytische grottekeningen van o.a. paarden, geiten, vissen, mensachtigen, en een soort kalender (dat denken ze tenminste) van 20000 tot 25000 jaar oud. Indrukwekkend!!!
Via pueblos blancos Cortes de la Frontera, Ubrique en El Bosque reden we naar Grazalema waar we een gezellig familiehotel, genaamd Casa de las Piedras, namen. Grazalema ligt vrij hoog in de bergen, en het was dan ook niet zo verwonderlijk dat het er erg koud was! Wel een gezellig dorpje trouwens! Na het avondeten doken we optijd ons bedje in.

De volgende dag hadden we pech: regen regen en nog eens regen… We waren van plan te gaan wandelen, maar dat plan viel dus letterlijk in het water. We zijn toen maar wat door de omgeving gaan rondrijden. Via Puerta de los Palomas reden we naar Arcos de la Frontera. In de ´Dove pass´ zagen we echter gieren in plaats van duiven. Een hele kolonie cirkelde rond op de termiek. In Arcos aangekomen wandelden we wat rond door het stadje, en besloten ergens te lunchen. De afzetters vroegen 11 euro voor 2 boterhammen met (vieze) kaas en 2 cola. Belachelijk! Ik kan me daar echt kwaad om maken! (Maar goed dat we niet naar Marokko op vakantie zijn gegaan, dan was het 2 weken lang zo gegaan!). Maargoed, omdat het zo regende keerden we gauw weer ´huiswaarts´. De rest van de middag brachten we lezend door. De eigenaars van het hotel maakten speciaal voor ons het haardvuur aan in de zithoek, lekker knus!

De volgende dag regende het nog steeds, daarom besloten we een dagje eerder dan gepland naar Sevilla te vertrekken, want wandelen zat er toch niet in met dat regenweer… We ontbeten bij cafetaria ´Rumores´. Wat een shock…! Heel het dorp was uitgelopen om daar zijn ontbijt te nuttigen! De naam Rumores was letterlijk en figuurlijk goed gekozen: het geluidsvolume van al die kletsende mensen was haast oorverdovend, en bij het ontbijt werden de laatste roddels doorgenomen 😉
Na een flinke rit kwamen we in Sevilla aan. Weer zo´n hel om de weg te vinden… We kwamen nieteens het centrum in met de auto door al die eenrichtingsstraatjes. We besloten daarom de huurauto alvast in te leveren, ook een dag eerder dan gepland. Het auto-inleverpunt was bij het treinstation. Op zich een hele kunst dat het ons gelukt is daar te geraken! We namen een taxi naar het hotel, en werden weer afgezet… We moesten ruim 11 euro betalen voor een ritje dat op de kaart maar erg kort was. Maar de taxichauffeur maakte een flinke omweg, en telde daarnaast nog een extra toeslag voor onze bagage, *zucht*.
Het hotel van onze keuze, Los Naranjos, was gelukkig nog vrij, en veel goedkoper dan gedacht ook nog! Bovendien was het in Sevilla stralend mooi weer! Strakblauwe lucht en een lekker zonnetje 🙂 Dat maakte onze dag weer een beetje goed!

We dumpten onze bagage op de kamer, en trokken direct de stad in. We bezochten de kathedraal (die volgens het Guinness Book of World Records de grootste kathedraal is), beklommen de Giralda toren, en liepen nog wat rond door de stad waarna we naar het hotel teruggingen. Na een tijdje gelezen te hebben besloten we een hapje te gaan eten. We belandden bij Patio San Eloy, een enorme tapasbar waar het ontzettend druk was. Mensen zaten op een soort trapjes met hun bord op schoot. Het was een drukte van jewelste… Snelle bediening, veel en hard geroep, mensen zitten en staan op, mensen lopen naar de bar en komen terug met borden vol eten, obers lopen af en aan om borden op te ruimen… In al die chaos konden wij maar geen keuze maken uit de veelheid aan gerechten die op de kaart stonden… Uiteindelijk werd ons geadviseerd de ´selectie van 7 tapas´ te nemen. Zo gezegd zo gedaan. Na dit heerlijke, maar drukke tapasdiner waren we blij dat we weer buiten stonden: rust!!

Na een nachtje onrustig slapen regende het ook in Sevilla… We ontbeten in het hotel, een uitgebreid ontbijtbuffet! We besloten toch maar iets te gaan ondernemen, kochten een paraplu (´paragua´), en trotseerden de regen op weg naar het Real Alcazar. Een soort Alhambra zoals in Granada, alleen iets minder mooi (vonden wij). Toen we weer buiten kwamen, regende het nog onverminderd voort, en omdat we koud en nat waren, gingen we terug naar het hotel om die middag verder te lezen.

Vandaag (19-12) was het gelukkig weer prachtig weer: 15 graden, zonnig en strakblauwe lucht! We besloten naar Plaza de España te gaan, en liepen daarna door het Parque de Maria Luisa. Aansluitend bezochten we de oude tabaksfabriek, waarin tegenwoordig de universiteit is gevestigd, en het Archivo de Indias. Dat laatste was erg indrukwekkend: in dit gebouw zit het archief van alle documentatie die Columbus en andere ontdekkingsreizigers op hun reizen hebben verzameld en vastgelegd. Van teksten tot tekeningen en kaarten, allemaal zorgvuldig gedocumenteerd. In het gebouw biedt ruim 7 kilometer aan boekenplanken plaats aan al die documenten! Daarna zijn we over de boulevard terug gewandeld naar het hotel. En daar type ik nu dus dit laatste verhaal…

Groetjes Josine

Wist-je-dat:
– ze hier in winkels ´paraplu-zakken´ hebben. Een langwerpige doorzichtige plastic tas waarin je je natte paraplu kan doen voordat je de betreffende winkel ingaat.
– leggings hier hip zijn… Ze worden als broek gedragen. Sommigen kunnen het hebben, anderen staat het iets minder charmant…
– het in Sevilla stikt van de bedelaars, de ene nog zieliger dan de ander. En allemaal proberen ze je medelijden te wekken met een of andere handicap, of op je gevoel in te spelen door de aanstaande feestdagen te benoemen.
– we nog geen enkele onbeschadigde auto hebben gezien, allemaal zitten ze onder de krassen of deuken… Da´s ook niet zo raar met dit verkeer en smalle straatjes
– Andalucianen enorm into kerst zijn. Alle winkels, winkelstraten, etalages, restaurants en hotels zijn versierd in kerstsferen, en uit luidsprekers op pleinen schallen door valse kinderstemmetjes gezongen kerstliedjes. Bovendien zie je hier ook veel kerststallen. Hier in Sevilla is een ´fair´ aan de gang met tig kraampjes waar je beeldjes/gebouwtjes/watervallen/weet ik wat nog meer voor onzin kunt kopen om je eigen kerststal mee te bouwen. Er zijn zelfs wedstrijden voor de mooiste kerststal, en wedstrijden voor fotografen om kerststallen zo mooi mogelijk te vereeuwigen…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *