Update van de afgelopen week (Santa Elena)

Nou, na een weekje zonder internet komt hier weer een update.

Na de watervaltuinen zijn we de volgende dag doorgereisd naar NP Tortuguero. Om 9u vertrok de bus naar Cariari, waar we over moesten stappen op een bus richting de ‘docks’ in Geest. De busrit was echt onvergetelijk… Ontzettend warm, volgestopt met locals, en we reden over een hobbelige zand/keienweg dwars door een bananenplantage. In een ander reisverslag las ik dat iemand had geschreven: ‘tijdens de busrit werden al mijn organen op een andere plek gerammeld’. Dit vind ik wel een passende omschrijving :S

Na ruim een uur kwamen we bij de docks en voeren we met een bootje naar Tortuguero Village waar we halverwege de middag aankwamen. Het klimaat was hier heel anders dan in de centrale vallei: heet en vochtig. De rest van de middag en avond hebben we dus maar besteed aan acclimatiseren in de hangmat

De volgende ochtend vroeg (06u) zaten we al in een kano om met gids Alexander een 3 uur durende tocht te maken door de kanalen van het nationaal park. We spotten veel dieren: kaaimannen, schildpadden, vele vogels, leguanen, enz. Onze gids was gespecialiseerd in vogels, en als hij een vogelgeluid hoorde, wist hij meteen welke vogel het was. Om 9u waren we terug, en de rest van de dag hebben we praktisch alleen maar geacclimatiseerd (lees: geslapen). Die avond werden we weer wat actiever en deden een turtle tour die we bij dezelfde gids geboekt hadden. Om 20u verzamelden we met nog een aantal andere groepjes aan de kust, waar Alexander al op ons wachtte. Op het strand waren zogenaamde turtle watchers actief die zochten naar nestelende schildpadden. Zodra ze die hadden gevonden namen ze via de walkie talkie contact op met de gidsen die ons meenamen het strand op. Na een half uurtje lopen zagen we een schildpad terug kruipen naar zee, ze was net klaar met eieren leggen. Een paar meter verderop was een andere schildpad net bezig met eieren leggen. Indrukwekkend om te zien hoe zo’n groot (1 tot anderhalve meter) dier zo kwetsbaar is op dat moment. Ze poepte zo’n 80 eieren uit, en we mochten ook kijken hoe ze het nest bedekte met zand. Heel bijzonder allemaal!

Woensdag zat ons verblijf in Tortuguero er al weer op, en reisden we verder naar La Fortuna. Weer dezelfde boot terug naar de docks in Geest waar een shuttlebusje op ons wachtte. We hadden die geboekt omdat dat ons veel reistijd en een extra overnachting in San Jose zou besparen. Het was 4,5uur rijden naar La Fortuna, en samen met een ander nederlands stel gingen we op weg. Onderweg pikten we nog wat andere reizigers op. Maar toen sloeg het noodlot toe De accu van het busje viel uit… Na wat geduw bleek de accu echt leeg te zijn, dus onze chauffeur reed met een ander busje naar het dichtstbijzijnde dorp om een nieuwe accu te kopen. Een half uur later was hij terug en toen hij de accu had ingebouwd konden we gelukkig weer verder. Met wat vertraging kwamen we uiteindelijk om 20u (ipv 17u) in La Fortuna aan, waar onze chauffeur ‘wel een hotel wist’. We mochten de kamers bekijken, maar besloten dat we het er niet echt gezellig vonden (lees: kale spaarlampen aan het plafond…) en de eigenaar wat te opdringerig. We vertrouwden dus maar op onze intuitie (en de lonely planet) en zochten Cabinas Sleep Inn op. Helaas volgeboekt, maar eigenaar Carlos had nog een Sleep Inn nummer 2 waar hij ons heenbracht. Hier was nog een dormitory-room vrij door een gecancelde boeking, lekker luxe met 5 bedden en een prive badkamer, en daar mochten wij voor $5,- pp overnachten op voorwaarde dat we de volgende nacht dan wel in een gewone 2 persoonskamer zouden slapen. Geen probleem Nog even het dorp in om wat te eten, en toen lekker slapen.

De volgende dag liepen we even het dorp in om een plek te zoeken om te ontbijten, en we waren de hoek nog niet om of we zagen de actieve vulkaan Arenal liggen! Helemaal vrij zichtbaar uit de wolken! We waren natuurlijk aangekomen in het donker, dus we hadden geen idee dat de vulkaan zo dichtbij was. Heel indrukwekkend! Ik geloof dat ik wel 100x tegen Gijs heb gezegd: ‘kijk nou, een echte vulkaan!’. Na het ontbijt hadden we met eigenaar Carlos afgesproken om te bekijken welke excursies de moeite waard waren.

We besloten die middag met een taxi (Lui… Nee hoor, het was een 7km lange, enorm steile klim over zandweg) naar de watervallen van La Fortuna te gaan om daar te zwemmen. De waterval was 70 meter hoog, en kwam met een enorme kracht neer in een meertje. Niet echt ideaal om daar te zwemmen. Maar een stukje verderop stroomafwaarts was het water wat rustiger en vormde een soort meertje. Het water was heerlijk koel na de verhitte wandeling, dus gauw sprongen we er in Het was echt een klein paradijsje, zo mooi!

Daarna met de taxi weer terug, en even geslapen.

‘s Avonds gingen we op weg naar onze 2e en 3e excursie. Eerst nam Carlos ons mee naar de noordzijde van de Arenal om de lava flow te bekijken. Het was redelijk helder, dus we hadden het geluk alles goed te kunnen zien! Prachtig hoe je de rode lava omlaag ziet stromen! Daarna bracht hij ons naar Baldi Termae Hot Springs: mineraalrijke baden van verschillende temperatuur, verwarmd door de vulkaan. Het waren letterlijk ‘hot’ springs, sommigen waren zo heet dat je je voeten bijna brandde (67 graden celcius). Er waren helaas maar weinig baden die echt aangenaam waren om in te zitten. Maar gelukkig waren er ook koude baden, waarin we dan ook relatief veel tijd doorbrachten

Om 22u kwam Carlos ons weer halen om nog even naar de lava te kijken. Dit keer zagen we een iets grotere uitbarsting.

Vrijdagochtend reisden we verder op weg naar Monteverde. We hadden een jeep-boat-jeep tocht geboekt om er te komen, ook dit was tijdbesparend. Met een shuttlebusje werden we om 07.30u opgehaald bij onze cabinas in La Fortuna en naar Lake Arenal gebracht, vanwaaruit we over dit stuwmeer voeren. Aan de overkant van het stuwmeer stond weer een shuttlebusje op ons te wachten waarmee we naar Santa Elena reden, waar Carlos ons een cabina had aangeraden: Monteverde Paraiso. We kwamen om 11u aan, en om 12.30u werden we opgehaald voor een excursie die we vantevoren ook al geboekt hadden: de Aventura Hanging Bridges. Een anderhalf uur durende wandeltocht door het nevelwoud van Santa Elena, af en toe onderbroken door hangende bruggen in de top van het woud. Dat was weer eens een ander gezichtspunt We zagen weer vele vogels (o.a. uilen en een vogel die schijnbaar familie is van de quetzal (=ook symbool in Costa Rica). De gids wist ons vanalles te vertellen over allerlei planten en bomen. Natuurlijk werden we weer overvallen door regen, maar gelukkig hadden we (nieuwe!) ponchos bij ons. Het laatste stukje konden we in de binnenkant van een uitgeholde boom (zie foto) naar de laatste brug klimmen, maar plotseling begon het keihard te onweren en te bliksemen. De gids trok me haast omlaag uit die boom (ik zat nog niet zo heel hoog gelukkig) en gebaarde me bij die boom weg te rennen. Gijs die inmiddels al boven was moest supersnel de rugzakken die omhoog waren getakeld losmaken en over de brug naar de overkant rennen. Met onweer wil je echt niet in zo’n hoge boom zitten of op zo’n metalen brug staan… Gelukkig waren we al bijna bij het einde en was het in-/uitgangshuisje vlakbij. Met het busje werden we weer naar onze cabinas gebracht. De rest van de middag bleven we maar binnen, want het regende pijpenstelen, tot ‘s avonds laat.

Groetjes Josine

Opvallende dingen in Costa Rica na de eerste week:

– veel onverharde wegen waar je compleet door elkaar gerammeld wordt als je in de bus zit

– het spaans verstaan valt ons nog redelijk mee. Als het wat snel gaat en het moeilijk te volgen is, snap je op de een of andere manier toch wat ze bedoelen. En met handen en voeten antwoorden gaat best

– in monteverde is het boerenland. Hier zijn nog cowboys die koeien drijven. De koeien hebben flinke hoorns, en gaan trouwens niet aan de kant voor auto’s…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *